مشخصات اثر

  • نام اثر
    Time to Hunt زمان شکار
  • ژانر
    جنایی تریلر
  • سال ساخت
    2020
  • نوع اثر
    سینمایی
  • زمان
    ۱۳۴ دقیقه
  • کشور سازنده
    کره جنوبی
  • نام کارگردان
    یون سونگ هیوم
  • نام نویسنده
    یون سونگ هیوم
  • بازیگران
    چوی وو شیک پارک جونگ مین پارک هائه سو
  • استودیو سازنده
    سیدوس پیکچرز
  • جوایز
    نامزد جایزه بهترین فیلمبرداری از جشنواره جوایز فیلم آسیایی (سال ۲۰۲۰)
  • بازخورد و میزان استقبال
    راتن تومیتوز: ۶۹ از صد، مای دراما لیست: ۷.۸ از ده، لترباکسد: ۳.۲ از پنج
نوشته شده در: توسط: محمد حسین امامی در: فیلم و سریال

زمان شکار، فیلمی در ژانر جنایی و تریلر محصول کره جنوبی است. کارگردان آن (یون سونگ هیون) نام دارد که پیش از این فیلم بسیار زیبای شب غمناک ۲۰۱۱ را کارگردانی کرده بود. او این بار هم اثر تقریباً قابل قبولی ساخته است که با نادیده گرفتن تعدادی از اشکالات ساختاری‌اش، می‌شود از دیدن آن لذّت برد.

سینمای کره جنوبی

درون و بیرون کره‌جنوبی

کره جنوبی در حال حاضر از آن دسته کشورهایی است که بیشترین رشد اقتصادی را در چند دهه اخیر داشته‌اند. ولی تصویری که از کره در فیلم زمان شکار می‌بینیم، با آن‌چه در رسانه‌ها نشان داده می‌شود متفاوت است. قطعاً کارگردان از حیله‌گری رسانه‌هایی چون اینترنت آگاهی دارد. به همین دلیل به جای نمایش وضعیت کنونی کشورش، سرنوشت آن در سال‌های آتی را پیش‌بینی می‌کند.

او می‌خواهد بگوید: بی‌توجّهی به مشکلات کره جنوبی به خاطر پیشرفت روزافزون این کشور، بدون شک سرانجام خوبی نخواهد داشت. بنابراین آینده‌ای را به تصویر می‌کشد که می‌تواند از مخاطب رسانه زده امروز آشنازدایی نماید. آینده پرآشوب و سیاهی که با مشکلات شدید اقتصادی، فاصله طبقاتی زیاد، تظاهرات گسترده کارگرها و… عجین شده است.

زندگی سخت شهروندان در چنین وضعیت نامساعدی، آنان را به انواع جرایم و بزهکاری‌ها سوق می‌دهد. تا جایی که حتّی قانون سختگیرانه منع خرید و فروش سلاح در کره، از میان مردم رخت برمی‌بندد. امّا بزرگترین مشکل افراد جامعه در این شرایط، پایین آمدن هرروزه ارزش پول است. همین امر باعث تصمیم شخصیت‌های فیلم به دزدی از قمارخانه می‌شود.

اثری ملهم از آثار نولان

پیتر دبروج، منتقد مجلّه ورایتی، در تحلیل فیلم حرف جالبی می‌زند: (زمان شکار، به طور مشخّص ملهم از فیلم‌های کریستوفر نولان و مایکل مان است.) با کمی اغماض، به نظر می‌رسد او درست گفته است. از این جهت که فیلم در عین منعکس کردن آرای اجتماعی کارگردان، برای تکوین و ادامه دادن داستانش از دو موضوع تامّل برانگیز استفاده می‌کند؛ پاکی مجرمان و پست بودن ماموران قانون. همان موضوعاتی که در آثاری همچون مخمصه یا سه‌گانه بتمن نیز یافت می‌شود.

بی‌گناه بودن متخلّفان و گناهکار بودن پلیس، ذاتاً سوژه جذّابی است و مخاطب را دچار سرگشتگی لذّت بخشی می‌کند. علاوه بر این، به کارگردان امکان می‌دهد تا به نقد نظام پلیسی کشورش بپردازد.

سینمای کره جنوبی

هیجانی نصفه و نیمه

زمان شکار فیلمی تریلر است و مانند همه آثار این ژانر، شالوده درام را بر ایجاد تعلیق و دلهره و هیجان قرار می‌دهد. افسوس می‌خورم که تلاش اثر در به هیجان آوردن بیننده، تنها تا میانه داستان جواب داده و پس از آن فیلم به بیراهه می‌رود. زیرا کارگردان از جایی به بعد برای بالا بردن آدرنالین مخاطب، بیش از پیش دست به دامان صحنه‌های تعقیب و گریز می‌شود. غافل از این که تفکّری پشت صحنه‌های مذکور نیست.

مگر می‌شود شخصیتی را بدون پشتوانه داستانی و فقط به منظور تداوم وقایع به فیلم اضافه کرد، و از تماشاگر انتظار خرده نگرفتن بر قصّه را داشت؟ شخصیت هان (پارک هائه سو)، آن‌قدر ناگهانی به درون ماجراها ورود پیدا می‌کند که نمی‌فهمیم از کجا آمد و به دستور چه کسی.

بی‌تردید او توسّط گانگسترها یا همان صاحبان قمارخانه اجیر می‌گردد تا هارد به سرقت رفته را از جون‌سئوک و دوستانش پس بگیرد. ولی چرا تنها او برای این کار استخدام می‌شود؟ آیا اینگونه مخاطب به انگیزه هان از تعقیب این افراد شک نمی‌کند؟ آیا با خودش نمی‌گوید: شاید هان دلیل دیگری –به جز بازپس‌گیری هارد– از دنبال کردن کاراکترها داشته باشد؟

مشکل دیگری که زمان شکار را از داشتن یک داستان خوب محروم کرده، عدم توجّه به جزییات است. مثلاً کارگردان هرگز نمی‌گوید چه بلایی سر هارد دزدیده شده آمد. یا درباره اطلاعات محرمانه‌ای که در آن وجود دارد، درست توضیح نمی‌دهد؛ از این رو ما هیچگاه علّت نگرانی گانگسترها را درک نمی‌کنیم.

سینمای کره جنوبی

فقر راهی به سمت جنایت

فقیر بودن و تنهایی شخصیت‌های فیلم در اوضاع وانفسای زندگی‌شان، آن‌ها را به راهی می‌کشاند که انتهایش پشیمانی و تیره روزی است. راه ناهموار و صعب‌العبوری که نه با اراده این افراد، بلکه کاملاً از روی اجبار پیش رویشان قرار گرفته است. زیرا آن‌ها بیچارگانی هستند که حتّی درآمد بخور و نمیری نیز برای تامین معیشت خود ندارند. بنابراین مجبور به انجام کاری غیرقانونی می‌شوند.

آمال و آرزوهای دست نیافتنی شخصیت‌ها از جمله جون‌سئوک (مثل داشتن یک زندگی بی‌دغدغه در تایوان)، در نهایت امر تحقّق پیدا نمی‌کند. انگار دستان جفاکار تقدیر در این ناکامی‌ها دخالت دارد. البته بیش از آن که مداخله سرنوشت در این موضوع دخیل باشد، شرایط اجتماعی است که نمی‌گذارد رویاهای آنان رنگ واقعیت بگیرند.

پرداخت کاراکترها غیر از آنتاگونیست، تقریباً به اندازه و راضی کننده است. امّا ای کاش روابط دوستانه و صمیمی میانشان بیشتر توصیف می‌شد. همچنین بهتر بود که کارگردان به پدر و مادر شخصیت کیهون توجّه بیشتری می‌کرد تا ارتباط عاطفی او با والدینش، برای بیننده ملموس‌تر می‌گشت.

سینمای کره جنوبی

آخرالزمانی نابود شده

خانه‌های ویران شده، خیابان‌های کثیف، افراد بی‌خانمان و زاغه نشین، منازل خالی از سکنه و… زمان شکار را به فیلمی آخرالزمانی تبدیل کرده‌اند. در این میان نباید از تاثیر فیلمبرداری اثر در خلق چنین فضایی غافل شد؛ به ویژه جاهایی که از تکنیک (دوربین روی دست) استفاده شده است.

کاربرد رنگ قرمز به عنوان رنگ غالب فیلم، نکته جالب توجّه دیگری است که به احساس اضطراب و نگرانی مخاطب در صحنه‌های دلهره آور می‌افزاید. در باقی صحنه‌ها نیز بهره گیری از رنگ خاکستری ما را در محیطی غمزده و مایوس کننده قرار می‌دهد.

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده

این مطالب را هم از دست ندهید

فیلم قسم

قسم، می‌تواند بهترین اثر برای نمایش رسیدن حق به حق‌دار باشد. این فیلم به خوبی بیان می‌کند که گاهی لزوماً دادگاه رسمی و مبانی حقوقی موجب گرفتن حق نمی‌شوند؛ ولی خداوند چنان شرایط را رقم می‌زند که سرانجام، مجرم اصلی رسوا شود. ضمن اینکه همیشه در پایان هر کار، کسی که حق دارد برنده است. […]

فیلم Deadpool

ددپول فیلم ابرقهرمانی است که در آن خبری از قهرمان درست‌کار نیست. اتفاقا ویدویلسون نه به واسطه‌ دغدغه‌های عمومی یک ابرقهرمان که به علت چاک و بست نداشتن دهانش محبوب شده است. کاراکتری ساختارشکن که حد و مرزی برای کلماتش قائل نیست و هر چه بخواهد را به زبان می‌آورد. ددپول یک فیلم بی‌محتواست. قهرمانی […]

فیلم Okja

باز هم بونگ جون هو و ساخت جهانی که از آن لذت نمی‌بریم! کارگردانی که با ساخت فیلم انگل به اسکار دست یافت؛ در سال 2017 دست به خلق دنیایی می‌زند که آمیخته از تخیل و واقعیت است. اوکجا یک نقاب داستانی برای واقعیتی است که نویسنده مجبور است آن را در لفافه بیان کند. […]

فیلم Tom and Jerry

“تام” و “جری” موش و گربه‌ای که بالغ بر هشتاد سال است برای مخاطبین نسل‌های مختلف خود خاطره‌سازی کرده‌‌اند، این بار در فرمتی متفاوت ظاهر شدند. فیلمی که با نام تام و جری در سال 2021 اکران شد تلاش کرده تا لایواکشنی با داستان متفاوت از این موش و گربه دوست داشتنی را به نمایش […]