مشخصات اثر

  • نام اثر
    The Grand Budapest Hotel هتل بزرگ بوداپست
  • ژانر
    درام کمدی ماجراجویی
  • سال ساخت
    2014
  • نوع اثر
    سینمایی
  • زمان
    99 دقیقه
  • کشور سازنده
    آمریکا آلمان
  • نام کارگردان
    Wes Anderson
  • نام نویسنده
    Wes Anderson Stefan Zweig
  • بازیگران
    Ralph Fiennes F. Murray Abraham Mathieu Amalric
  • استودیو سازنده
    Fox Searchlight Pictures
  • جوایز
    برنده 4 اسکار جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال/کمدی در سال ۲۰۱۴
  • بازخورد و میزان استقبال
    کسب امتیاز 8.1 از 10 را از 686,407 رای در سایت IMDB
نوشته شده در: در: فیلم و سریال

هتل بزرگ بوداپست یک اثر سینمایی کمدی و درام است که در بستری فانتزی ساخته شده و محصول مشترک آمریکا و آلمان در سال 2014 میلادی است. نویسندگی و کارگردانی این اثر توسط وس اندرسون انجام شده و یک اثر فاخر را به دنیای هنر هدیه کرده است. ایده‌ اولیه‌ این فیلم‌نامه براساس شخصیت یکی از دوستان قدیمی وس و با همکاری هوگو گینس به رشته‌ تحریر درآمد. هتل بزرگ بوداپست از زمان شروع فیلم‌برداری طرفداران زیادی پیدا کرد و با انتشار نسخه‌ کامل خود برنده‌ جوایز متعددی از اسکار شد.

اسکارِ بهترین طراحی لباس، گریم و آرایش مو، موسیقی اوریجینال در سال 2014 و بهترین طراحی تولید در سال 2015 به این اثر اختصاص داده شد. این فیلم علاوه بر جوایز قطعی خود، در 9 رشته‌ دیگر نیز نامزد اسکار گردید؛ اسکارِ بهترین فیلم، کارگردانی، فیلمنامه غیراقتباسی، فیلم‌برداری، تدوین، طراحی صحنه، موسیقی، طراحی گریم و طراحی لباس به اثر پیش‌رو اطلاق شد. هتل بزرگ بوداپست به عنوان یک فیلم کمدی و فانتزی توانست جایگاه قابل توجهی را در میان منتقدان و مخاطبان خود به دست آورد و علاوه بر اسکار، جایزه‌ی بهترین فیلم موزیکال در گلدن گلوب را نیز دریافت کرد.

امتیازات کسب شده توسط این اثر در راتن تومیتوز(91)، متاکریتیک(88) و آی‌ام‌بی‌دی(8.1)، سطح قابل قبولی از نظرات مثبت مخاطبان را به خود جلب کرده است. هتل بزرگ بوداپست با هزینه‌ای معادل 25 میلیون دلار ساخته شد که در مقابل فروش 173 میلیون دلاری گیشه، رقمی ناچیز به حساب می‌آید.

وس اندرسون

به مسلخ کشاندن بی‌اعتمادی

هتل بزرگ بوداپست سعی دارد مجموعه روابط وفادارانه را در مقابل نوعی بی‌اعتمادی و ناامنی قرار دهد. پیروزی غایی از آن قلب‌های نیک است و زیاده‌طلبی در نهایت دچار فروپاشی خواهد شد. داستان عمیقی که در دل یک تعقیب و گریز ساده شکل می‌گیرد و حقایق بنیادی‌تری را عیان می‌کند. روابطی خارج از قوانین طبیعی جامعه که با وجود اختلاف سنی افراد، همچنان بر پایه‌ درستکاری و اعتماد، به قوت خود باقی مانده است.

زیرو و گوستاو به شناخت صحیحی از شخصیت‌ یکدیگر می‌رسند و هر یک برای حل مشکلات دیگری دست به اقداماتی قابل توجه می‌زند. نگاه اندرسون به این موضوع به مراتب چالش برانگیزتر از موضوعات جانبی داستان بوده است. نوجوانی که تحت تربیت گوستاو قرار می‌گیرد و در نهایت به یک گوستاو دیگر تبدیل می‌شود. نوعی تکثیر و نشر نیکی در جهان اتفاق می‌افتد و اهمیت تربیت و نوع برخورد فرد مرجع مورد توجه قرار می‌گیرد.

نوجوانی که در سنین پایین عشق را درک می‌کند و وفاداری خود را حتی نسبت به تنها عشق خود تا سالیان سال پس از مرگ او هم حفظ می‌کند. نظام اعتمادمحور و وفاداری در سرتاسر این داستان جریان دارد و به صورتی پنهان و در لفافه بر ناخودآگاه مخاطبان تاثیرات خود را می‌گذارد. هتل بزرگ بوداپست یک فیلم کمدی است که توانسته مفاهیم زیربنایی خود را در جریان داستان حل کند و به القای نوعی حس همکاری، اعتماد و وفاداری اهتمام ورزد.

وس اندرسون

قصه گویی مرحله‌ای

اولین سکانس داستانی این فیلم با ورود یک دختر به محل یادبود و تندیس یک نویسنده آغاز می‌شود. دختر کتابی به نام هتل بزرگ بوداپست را همراه دارد که سبک فیلم‌برداری و نمای کلوزآپ روی کتاب، اهمیت موضوع را دوچندان می‌کند. داستان این اثر به صورت فلاش‌بکی و مرحله به مرحله است. ابتدا با معرفی نویسنده و سمبل‌های یادبود او، مخاطب به یک روایت حکایت‌گونه و قصه‌گویی دعوت می‌شود.

داستانی که هیجان کودکانه‌ای را در وجود مخاطبان بزرگسال خود پرورش می‌دهد. داستانِ فیلم، روایتی غیرخطی دارد و در زمان حال و گذشته به صورت مداوم جابه‌جا می‌شود. بعد از سکانس ورود دختر و معرفی کتاب نویسنده، داستان به سال 1985 ترنسفر می‌شود و نویسنده را در حال ضبط یک ویدئو از خودش به هنگام نوشتن هتل بزرگ بوداپست نشان می‌دهد. با عبور از سکانس صحبت‌های نویسنده، بیننده به زمانی عقب‌تر منتقل می‌شود و با ضمیرِ روایت‌گریِ اول شخص نویسنده، در سالهای جوانی‌اش همراه می‌شود.

راوی که خود هدایتگر است

نویسنده‌ بدون نام این فیلم، تا لحظات ملاقات با مصطفی، به عنوان روایتگر و نقش اول داستان، بیننده را مشایعت می‌کند. نویسنده از خاطرات حضور خود در هتل بوداپست سخن می‌گوید و از اولین ملاقاتش با صاحب این هتل بزرگ و گفتگویش با زیرو مصطفی، پرده برمی‌دارد. با شروع گفتگوی مصطفی و نویسنده، داستان یک مرتبه‌ دیگر تا سال 1932 عقب‌ می‌رود و به نوجوانی مصطفی و شغلش در هتل می‌رسد. داستانی لایه لایه که به نرمی و بدون لحظه‌ای تعلل در سال‌ها جابه‌جا می‌شود. از شروع این مرحله تا انتهای داستان شاهد 5 فصل داستانی هستیم که نظم داستان را مجددا به رخ مخاطبان می‌کشد.

داستانی به‌ شدت مرتب و طبقه‌بندی شده که علاوه بر مخاطبان تراز اول، مخاطبان مبتلا به وسواس فکری را شدیدا سرحال می‌آورد. تمام ماجرای مالکیت هتل بوداپست در حد فاصل شروع شام دو نفره‌ آن‌ها و پایان آن، توسط زیرو مصطفی شرح داده می‌شود.

هتلی همه چیز تمام

هتل بزرگ بوداپست یک اثر هنری با انگیزه است که پیوستگی کاملی میان شخصیت‌پردازی، پیرنگ و داستان برقرار کرده است. پیرنگ محوری این اثر پیرنگ تعقیب و گریز است. فرض اولیه‌ این پیرنگ ساده است؛ فردی، دیگری را تعقیب می‌کند. تمام چیزی که این پیرنگ نیاز دارد دو بازیگر است که در جایگاه تعقیب کننده و تعقیب شونده قرار گیرند.

زیرو نوجوانی است که برای پادویی در هتل بوداپست استخدام می‌شود و زیرنظر مردی به نام موسیو گوستاو تعلیم می‌بیند و برای خدمت رسانی آماده می‌شود. با مرگ مادام دی، که یکی از دوستان گوستاو به حساب می‌آید، او و زیرو به صورت ناخواسته وارد یک ماجرای ارثی می‌شوند. شروع این عملیات، اولین مرحله‌ دراماتیک داستان را رقم می‌زند. خیلی زود شخصیت‌های مثبت و منفی شناسایی می‌شوند و علت تعقیب و گریز مشخص می‌شود.

دومین مرحله‌ دراماتیک داستان، تعقیب خالص است. این مرحله در حقیقت از لحظه‌ ورود گوستاو به مراسمِ خواندنِ وصیت‌نامه‌ مادام دی، آغاز می‌شود. در این مرحله نویسنده بیشتر از سایر قسمت‌های فیلم، به تنوعی از چرخش‌ها، انعطاف‌ها و پیچش‌ها تکیه می‌کند. اندرسون تلاش می‌کند بیننده را درگیر اتفاقات تعقیب و گریز کند اما در حین ماجرا از ابزار طنز داستانی و بصری غافل نمی‌شود.

او به قدری باهوش است که بدون اینکه مخاطب دچار خستگی و کسالت شود، یک تعقیب و گریز عادی را به یک کمدی لذت‌بخش تبدیل کند. طنزی قدرتمند و ریزبینانه که بدون اینکه به مرز ابتذال کشیده شود مخاطب را به خنده وادار می‌کند.
سومین مرحله‌ دراماتیک که در اصل سیبل این پیرنگ به حساب می‌آید، با پیدا شدن وصیت‌نامه‌ اصلی مادام دی و پیروزی گوستاو پایان می‌پذیرد. این مرحله یک پایان خوش برای تمام مخاطبانی است که گاهی شاهد طنزی نیمه تلخ در داستان بوداپست بوده‌اند.

وس اندرسون

قدرت نمایی شخصیت پردازی‎

هتل بوداپست یکی از قدرتمندترین آثار از جهت شخصیت‌پردازی و اهتمام‌ورزی به ریزترین جنبه‌های شخصیتی کاراکترها شمرده می‌شود. گوستاو به عنوان پروتاگونیست داستانی، برجسته‌ترین نقش را ایفا می‌کند و داستان را حول محور خود می‌گرداند. پردازش و توجه به جزئی‌ترین نقاط‌ شخصیتی کاراکتر گوستاو و زیرو، این اثر را به پختگی رسانده و بیننده را به سمت شناخت درستی از ویژگی‌های هر کاراکتر هدایت کرده است. نویسنده با تمرکز روی شخصیت‌پردازی‌ها، بخش اعظمی از مشکلات سایر آثار سینمایی را از هتل بوداپست حذف کرده و مخاطب را به لذت بردن از این پکیج کامل دعوت می‌کند.

با اینکه پیرنگ تعقیب و گریز یک پیرنگ فیزیکی محسوب می‎‌شود و خود تعقیب مهم‌تر از اشخاصی است که در آن شرکت دارند؛ اما شخصیت پردازی‌ها به حدی قوی و محوری انجام شده که به مراتب بر قدرت پیرنگ چیرگی پیدا کرده و نظر مخاطب را بیشتر جلب کاراکترها می‌کند.

زیرو مصطفی به عنوان راوی اصلی، به شرح ماجرای هتل بوداپست و نحوه‌ آشنایی‌اش با مستر گوستاو و همسرش آگاتا می‌پردازد. زیرو در نوجوانی قرار دارد و گوستاو را به عنوان استاد، دوست و برادری بزرگتر انتخاب می‌کند. رابطه‌ نزدیک میان آن دو خبر از ارتباطی فراتر از زیردست و کارفرما می‌دهد. رابطه‌ای لطیف و مطمئن که نوعی حس امنیت را به بیننده تزریق می‌کند. گوستاو و زیرو علی‌رغم اختلاف سنی زیادشان درک عمیقی از اعمال و رفتار یکدیگر دارند و در راستای کمک به یکدیگر اتفاقات عجیبی را رقم می‌زنند. نمونه‌ای که شاید در سایر آثار کمدی هم دیده شده باشد اما توسط اندرسون شخصی‌سازی شده و بیننده احساس می‌کند شاهد یک رابطه‌ تازه و جدید است و رضایت‌مندی خود را ازین بابت اعلام می‌دارد.

وس اندرسون

ترکیب سینما و استاپ موشن

هتل بوداپست به عنوان نقطه عطف آثار وس اندرسون، نتیجه‌ سال‌ها کسب تجربه‌ او در سینما است. با اینکه مخاطبان این فیلم بزرگسالان هستند اما سبک ترکیب‌بندی و صحنه‌پردازی‌های رنگارنگ، طرفداران کم و سن و سال‌تری هم پیدا کرده است. لوکیشن‌های این اثر با سبکی مینیمال پردازش شده‌اند و مناظری چشم‌نواز از نقطه‌نظر ترکیب‌رنگ و پالت‌رنگی هر نما، برای مخاطب ترتیب داده است؛ گویی در یک داستان کودکانه با دیوارها و اشیا رنگارنگ احاطه شده باشد.

یکی از نکاتی که در هنگام دیدن این اثر توجه بیننده را به خود جلب می‌کند، نماها و قاب‌های قرینه‌ای است که به کمک صحنه‌پردازی‌ها و قرینه‌سازی‌های هدفمند زیباتر جلوه کرده است. نوعی آرامش فکری که در پس این تقارن ایجاد شده است و خبر از سبک خاص کارگردان در فیلم‌سازی می‌دهد.

لحظاتی که به وضوح مخاطبین را به یاد آثار کلاسیک سینماگران بزرگی چون هیچکاک و چارلی چاپلین می‌اندازد. اولین صحنه‌ ورود نویسنده به ماجرای هتل بوداپست توسط آسانسوری که در یک کوه پربرف بالا می‌رود نشان داده می‌شود. این سبک صحنه‌ها وفاداری اندرسون به تاریخچه‌ سینما را نمایان کرده و چاشنی کمدی اصیل را به آن اضافه می‌کند.

سریع و خشن دوربین

از نکات طلایی این اثر چشم‌نواز می‌توان اشاراتی به سبک فیلمبرداری و حرکت دوربین داشت. اندرسون برخلاف سایر کارگردانان از حرکات تند و سریع دوربین به شکلی غلو شده استفاده می‌کند. حرکت پن شدید (Swish Pan)، پررنگ‌ترین سبکی است که این کارگردان با استفاده از آن، نه تنها توانسته سبک به خصوص خود را ایجاد کند بلکه نوعی طنز بصری هم به آثار خود افزوده است. صحنه‌هایی که دوربین هیچ حرکتی ندارد و کاراکترها در لنز دوربین خیره می‌شوند، طنزی ظریف و تاثیرگذار را به ثبت خود می‌رساند.

عموم ترکیب‌بندی‌ها به سمت قرینه‌سازی متمایل‌اند و اغلب کاراکترها وسط قاب قرار می‌گیرند و مابقی کادر توسط فضاسازی‌های قرینه پر می‌شوند. پرسپکتیو مرکزی و ترکیب‌بندی‌های متقارن نوعی اثرانگشت اندرسون بر آثارش شمرده می‌شود. بسیاری از نماها توسط حرکت تراک‌این و تراک اوت گرفته شده است که علاوه بر افزودن طنز ساختاری، اعمال و رفتار کاراکترها را مورد تاکید و توجه بیشتری قرار می‌دهد.

نورپردازی‌های نرم و استفاده از کاهش اکسپوز در لحظات غم‌بار داستانی از دیگر موتیف‌های تکرار شونده در آثار اندرسون است که همراه با استفاده از رنگ‌های تند و شدید قاب‌های فوق‌العاده‌ای را خلق کرده است.

تشابه و تکرار یکی از عناصر مهم و فرمال در این فیلم شمرده می‌شود. اندرسون با استفاده از موتیف‌های تکرار شونده‌ در رفتار کاراکترها، شخصیت آن‌ها را به اثبات مخاطب می‌رساند. او با استفاده از این عنصر فرمی مهم، موقعیت‌های طنازانه‌ای را هم شکل می‌دهد. گوستاو به طور مداوم از یک عطر به خصوص استفاده می‌کند و همین استمرار موجب خلق صحنه‌های لبخندآوری شده است.

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده

این مطالب را هم از دست ندهید

فیلم Sputnik

سفر با اسپوتنیک اسپوتنیک واژه‌ای روسی به معنای هم‌سفر است، البته به ماهواره‌ی زمین گرد شوروی هم اسپوتنیک گفته می‌شود. اسپوتنیکِ یک نخستین ماهواره‌ی ساخته‌ی دست بشر بود که فرستنده‌ی رادیویی ساده‌ای را حمل می‌کرد که دنبال کردن مسیر فضاپیماها را ضمن مدارپیمایی به دور زمین برای دانشمندان امکان‌پذیر می‌ساخت اما در این فیلم این […]

فیلم Moonrise Kingdom

قلمرو طلوع ماه، یک فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی و نویسندگی وس ‌اندرسون است که یک دنیای کودکانه را به تصویر می‌کشد. این اثر در ژانر درام و کمدی به داستان‌گویی می‌پردازد. بروس ویلیس و ادوارد نورتون بازیگران مطرح این فیلم به شمار می‌روند. قلمروی طلوع ماه، کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه غیر […]

فیلم Train to Busan Presents: Peninsula

به‌نظر می‌رسد یون سانگ هو در این فیلم فقط خواسته پا در جای سینمای آخرالزمانی بگذارد و مثل آثار اخیرش این هم با محوریت زامبی باشد. با تمام این‌ها قسمت سرقت ماجرا بسیار پررنگ‌تر است و انگار فقط چاشنی زامبی را برای هیجان به آن افزوده‌اند. یون سانگ هو برای داشتن تجربه موفق دیگری به […]

فیلم Charlie and the Chocolate Factory

چارلی و کارخانه شکلات سازی به کارگردانی تیم برتون در سال 2005 ساخته شد، این فیلم اقتباسی از کتابی به همین نام از رولد دال نویسنده و فیلم‌نامه نویس مشهور بریتانیایی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جانی دپ و فردی هایمور به ایفای نقش می‌پردازند. اثری سهل ممتنع سهل ممتنع؛ سهل ممتنع یکی از […]