مشخصات اثر

  • نام اثر
    the call تماس
  • ژانر
    رازآلود وحشت معمایی
  • سال ساخت
    2020
  • نوع اثر
    سینمایی
  • زمان
    112 دقیقه
  • کشور سازنده
    کره جنوبی
  • نام کارگردان
    Chung-Hyun Lee
  • نام نویسنده
    Chung-Hyun Lee
  • بازیگران
    Park Shin-hye Oh Jeong-Se Jong-seo Jun
  • استودیوی سازنده
    Yong Film
  • ارتباطات
    ایده اصلی این فیلم از فیلمی بریتانیایی به نام The caller محصول سال 2011 اقتباس شده است. فیلم The call در موضوع کلی و پاره‌ای از اتفاقات از این فیلم الهام گرفته است. با این حال فیلم The call به مراتب از نمونه بریتانیایی بهتر است. شخصیت‌پردازی، روایت و کلا فضای فیلم بسیار بهتر پرداخته شده است. شاید تنها برتری فیلم اول پایان منطقی‌تر آن باشد.
  • بازخورد و میزان استقبال
    نقدها به این فیلم و حتی بازخورد عموم نسبت به آن نسبتا مثبت بوده است. فیلم The call مناسب آن دسته از افراد است که دوست‌داران فیلم‌های علمی تخیلی مربوط به زمان یا قاتلان سریالی هستند.
نوشته شده در: توسط: هانیه بهرامی در: فیلم و سریال

اگر می‌توانستید با گذشته تماس بگیرید چه چیزی را تغییر می‌دادید؟ سوالی که فیلم The call قصد دارد به آن جواب بدهد و عواقب گسترده تغییر در گذشته را نشانمان بدهد. در میان سریال‌های کره‌ای هم نمونه دیگری مشابه آن وجود دارد. سریال سیگنال محصول سال 2015 هم درباره دو کاراگاه یکی از گذشته و یکی در زمان حال است که از طریق بی‌سیمی قدیمی به هم وصل می‌شوند و می‌توانند اتفاقات گذشته را تغییر دهند. از این دست فیلم‌ها شاید در هالیوود هم کم نباشد.

چیزی که باعث تفاوت فیلم The call و ماندگاری موثرتر آن می‌شود ساختن دنیای دلهره‌آوری است که عناصر ترسناک را با فرهنگ کره‌ای در هم آمیخته است. فیلم The call از فرمول‌سازی برای جذب مخاطب جهانی فاصله می‌گیرد و به سبک خودش قصه را روایت می‌کند. شمنیسم کره‌ای، استفاده هولناک از غذاهای کره‌ای که ابدا در یک فیلم هالیوودی وجود ندارند مختص این فیلم و اندیشه کارگردان است.

پارک شین هه

گذشته را تغییر نده

پیام فیلم مثل خیلی از فیلم‌های این سبکی ( قابلیت تغییر در زمان) عواقب گسترده‌ای است که تغییر گذشته در بر دارد. درست زمانی که حتی کمی در اتفاقات گذشته تغییر ایجاد می‌شود شعله تغییرات بزرگ و حتی شاید نه چندان خوب زده می‌شود. حتی اگر جلوی اتفاق هولناکی مثل قتل کسی را در گذشته بگیرید می‌توانید اتفاقات بدتری مثل قتل آدم‌های زیادی را رقم زده باشید.

زمان زیادی صرف توصیف دنیای سویون و روند تغییرات در فیلم می‌شود که کم کم سرعت می‌گیرد. همه‌چیز در ابتدا آرام و دوست‌داشتنی است. به نظر می‌رسد ارتباط سو یون و یونگ سوک می‌تواند یک دوستی منحصر به فرد و کمک کننده باشد که البته در نیمه دوم فیلم وقتی ماهیت همه چیز آشکار می‌شود شبیه یک باره پریدن در جهنم است و تازه تماشای آن هیجان انگیز می‍شود.

فیلم تریلری پر از قتل و تعقیب و گریز است که ترکیبش با روایت نسبتا هوشمندانه بیشترِ مخاطبان را تا آخر بدون لحظه‌ای اسکیپ کردن پای خود نگاه می‌دارد. چندین اتفاق غیر منطقی در داستان وجود دارد که احتمالا گیجتان می‌کند. وقتی سو یون در اواخر فیلم دوباره وارد خانه می‌شود تعداد زیادی از یخچال‌ها آنجا هستند که همگی پر از اجسادند. همان اول به ذهنتان خطور می‌کند که چطور چنین قاتل سریالی با این همه سوتی و شکی که پلیس از بیست سال پیش به او داشته توانسته این همه قتل را مخفی کند.

پارک شین هه

فیلمی که تنها پایانش جذاب است

فیلم در پایان ابتدایی خود منطقی و حتی دوست داشتنی است. درست وقتی مخاطب دارد نفس آرامی می‌کشد پایان دومی وجود دارد که یونگ سوک نمی‌میرد و می‌تواند به گذشته خود خبر بدهد که چه شده است. همین باعث می‌شود که داستان به ظاهر از اصول و فرمول خود تخطی کند.

شاید بهتر باشد قوانین این جهان را توضیح بدهیم:

1 – حتی اگر حال سو یون در گذشته عوض شود فقط عوامل مهمی در مرگ، زندگی و آسیب جسمی روی زمان حال او اثر می‌گذارند. برای همین هروقت که یکی از این اتفاقات می‌افتد احوالات ظاهری او هم تغییر می‌کند. این شاید توضیح خوبی باشد که وقتی در کودکی توسط یونگ سوک اسیر می‌شود تغییری در زمان حالش ایجاد نمی‌شود.

2 – فقط سو یون و یونگ سوک هستند که با عوض شدن اتفاقات تمام اتفاقات پیشین را هنوز به یاد دارند و کس دیگری این قابلیت را ندارد.

3 – تایم لاین این دو نفر کاملا به هم متصل است. برای مثال اگر در 31 دسامبر 1999 ساعت پنج عصر رویدادی مهم مانند مرگ، زندگی یا حوادث فیزیکی اتفاق بیفتد اثر آن در همان ساعت و همان روز در 2019 نمایان می‌شود. همین هم باعث می‌شود وقتی ساعت پنج عصر دنیای سو یون تغییری نمی‌کند بفهمیم که یونگ سوک هنوز زنده است و در اثر انفجار نمرده.

این سه مولفه می‌تواند پایان دوم را بهتر توضیح بدهد. با این حال هنوز پایانی آن‌چنان منطقی یا قابل قبول نیست و بیشتر به نظر می‌رسد که به داستان افزوده شده تا آن را مهیج‌تر و به ژانر ترسناک نزدیکتر بکند.

پارک شین هه

کپی بهتر از اصل

یکی از عوامل مهمی که فیلم The call متمایز از فیلم The caller می‌کند شخصیت‌پردازی بهتر و بازی‌های بسیار خوب است. اگر چه بازیگر مطرحی مانند پارک شین هه نقش اول این فیلم است اما کسی که نقش‌آفرینی او شگفت‌زده‌تان می‌کند جون جونگ سو است.

تماشای زندگی و شخصیت یونگ سوک مانند مسیری ناهموار است که هر قسمت از آن حس متفاوتی را القا می‌کند. در ابتدا با او همدردی می‌کنید و دوست دارید از وضعیت دهشتناک زندگی‌اش رها بشود. در نیمه دوم فیلم نسبت به او وحشت و انزجار دارید و ترجیح می‌دهید زودتر بمیرد.

جون جونگ سو هم زمانی که آرام است و هم زمانی که رفتارهای دیوانه‌وار از خود نشان می‌دهد خیلی خوب نقش‌آفرینی می‌کند. نقشی این چنین پر از نوسان کار راحتی برای هر بازیگری نیست مخصوصا اگر به سینما و تلویزیون کره نگاه دقیق‌تری داشته باشیم کمتر کسی را مثل او پیدا می‌کنیم که بداند دقیقا هر قسمت را چطور بازی بکند. هنر بازیگری او وقتی بیشتر مشخص می‌شود که نقش متفاوتش در فیلم Burning را هم تماشا کرده باشید.

ایراد بیشتر به شخصیت‌پردازی و منطق سریال برمی‌گردد. سویون و حتی مادرش در لحظات حساس و سرنوشت‌ساز داستان دست به اعمال غیرعقلانی می‌زنند که دقیقا مشخص است عاقبت خوبی ندارد. این بیشتر زمان‌هایی اتفاق می‌افتد که فیلم‌نامه دچار ضعف است و نمی‌تواند به خوبی ادامه را بدون دخالت اشتباه شخصیت به انجام برساند.

پارک شین هه

تماس کره‌ای یا آمریکایی

فیلم کره‌ای The Call در اغلب دقایقش موسیقی متن آرامی نواخته می‌شود که در نیمه دوم با فراز و فرودهای داستان به خوبی همراه شده و تغییر می‌کند. طراحی صحنه‌ها، فضاهای تاریک، انتخاب لباس‌ها، گریم و همه و همه باعث شده تا فضاسازی فیلم دقیقا به ژانر فیلم‌های ترسناک کره‌ای نزدیک باشد. حتی اگر فیلم مستقیما قصد ترساندن مخاطب را نداشته باشد اما در صحنه‌های مختلفی یادآور فیلم‌های کره‌ای از همین ژانر است.

فیلم The Call در مقایسه‌ای سطحی با فیلمی که از آن اقتباس شده، حتی در نماهای معمولی هم اثر بسیار تمیزتر و بهتری است. اگر دوست دارید فیلمی هیجان‌انگیز تماشا کنید و به داستان‌های معمایی و سفر در زمان علاقه دارید حتما فیلم The Call را تماشا کنید و از آن لذت ببرید.

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده

این مطالب را هم از دست ندهید

فیلم Baseball Girl

حضور زنان در زمینه‌های مختلف ورزش حرفه‌ای بارها دست‌آویزی برای ساخت فیلم بوده است. ورود به دنیای مردانه و قرارگرفتن میان افرادی با توانایی جسمی بالاتر از زنان موضوعی چالش برانگیز است. دختر بیسبالیست نمونه‌‌های دیگری نیز در سینمای جهان دارد که می‌توان از میان آن‌ها به فیلم‌های غربی Bend it Like Beckhamمحصول ۲۰۰۲، Million […]

فیلم V for Vendetta

وی مثل وندتا (V for Vendetta) فیلمی در ژانر تریلرِ سیاسی و اکشن یک پادآرمان‌شهر را نمایش می‌دهد. این فیلم محصول سال ۲۰۰۵ انگستان به کارگردانی جیمز مک‌تیگو و نویسندگی واچوفسکی‌ها است. وندتا (Vendetta) به معنای انتقام است. نام این فیلم در ایران، «ا» برای انتقام یا «ک» برای کینه‌خواهی، نیز ترجمه شده و همچنین […]

فیلم The Fountain

سرچشمه، اثری شبه‌فلسفی است که تنها به واسطه‌ی پیچیدگی ظاهری، خودش را یک اثر فلسفی کامل معرفی می‌کند. درامی معمولی که فقط بر مبنای استفاده از تخیل science fiction به عنوان یک اهرم، و ترکیب نظریه کابالای قرون وسطی (کابالا: عرفان ماتریالیستی – ماورایی دین یهود) ادعای فلسفه می‌کند. فیلمی فلسفی از دارن آرونوفسکی اثری […]

نقد و بررسی سریال فالکون و سرباز زمستان

سریال فالکون و سرباز زمستان (The Falcon and The Winter Soldier) یک مینی‌سریال تلویزیونی آمریکایی است که بر اساس کمیک ابرقهرمانانی مارول به همین نام ساخته شده و دنباله‌ای بر Avengers: Endgame است. این سریال توسط استودیوی مارول تولید شده و در دیزنی منتشر شده است. پخش اولین و تنها فصل فالکون و سرباز زمستان، […]