نوشته شده در: توسط: فاطمه شهاب‌الدین در: یادداشت

آیدول به معنای بت است. اما در طی قراردادی نامشخص به هنرمندان سرشناس اطلاق می‌گردد! به خصوص جامعه کره جنوبی هنرمندانی را که در عرصه خوانندگی یا بازیگری فعالیت دارند، آیدول یا سلبریتی می‌خواند.

استفاده از چنین واژه‌ای درباره یک هنرمند چندان قابل توجه به نظر نمی‌رسد؛ اما با گذر زمان، استفاده نادرست از این کلمه دامان‌گیر افراد خواهد شد. شاید تصور کنید که این مطلب را در نفی وصف این کلمه برای افراد، بیان می‌کنم، اما واقعیت برخلاف این است.

هنرمندانی که آیدول خطاب شده‌اند، در روند جامعه پذیری خود، به معنای واقعی کلمه تبدیل به یک بت می‌شوند. بت‌های بی‌نقصی که دیگر انسان نیستند… .

گروه های خواننده

آیدول‌ بت‌های دنیای جدید

تمام جوامع برای رشد، به استعدادهای متفاوت نیازمندند. هر کسی با توجه به توانایی، علاقه، تلاش و امکانات خود جایگاه ارزشمندی میان مردم کشور خود و چه بسا جهان می‌سازد. هزاران حرفه و جایگاه اجتماعی برای انسان‌ها تعریف شده است. بازیگری و خوانندگی، دو مورد از این هزار جایگاه هستند.

تفاوت این دو حرفه با دیگر مشاغل آن است که افراد درگیر بازیگری و خوانندگی دارای بیشترین تأثیر و تعامل اجتماعی در جهان امروز هستند. با پیشرفت تکنولوژی و رسوخ هرچه بیشتر این مشاغل در میان مردم جهان و الگوپذیری اقشار نوجوان و تحت تعلیم، از هنرمندان این عرصه‌ها، حساسیت جوامع نسبت به آن‌ها افزایش یافته است.

این مطلب اشخاص دل نگران را بر آن داشته تا شروع به تربیت و کنترل هنرمندان این عرصه‌ها کنند. این امر در بسیاری از جوامع وجود دارد اما مثال بارز این امر در گروه‌های کی‌پاپ یا بازیگران کره جنوبی قابل مشاهده است.

سیاست‌های رسانه‌های سرگرمی در خصوص سلبریتی‌ها

کشور کره جنوبی با خاصیت اخلاقی جوامع شرق آسیا، زیبایی احترام و ارتباط جمعی، تصویر قابل قبولی در نظر مردمان جهان ارائه کرده است. سیاست گذاران صنعت سرگرمی این کشور با در نظر گرفتن تصویری از والاترین فضایل اخلاقی و زیبایی بصری، شروع به تربیت انسان و تولید محتوا کرده‌اند.

آن‌ها هنرمندان خود را با آزمون‌هایی دشوار در سنین کم می‌پذیرند و در کارگاه خود شروع به تراشیدن آیدول می‌کنند! آری! بت‌های آنان باید از نظر ظاهر، مهارت، اخلاق، رابطه اجتماعی و خانوادگی، کامل باشند. کوچک‌ترین خراش یا پارادوکسی با عرف جامعه آنان را تبدیل به مجسمه‌ای شکسته می‌کند که خریداری ندارد.

اما مسئولان این صنعت گویا فراموش کرده‌اند که انسان نمی‌تواند بت باشد! هر ضربه سنگینی مساوی با شکستن او است. هرچند این تفکر و روند اجرایی با گذر زمان به چنین بحرانی منجر شده است. این مطلب را می‌توان با نگاه به نسل اول یا دوم کی‌پاپ و یا هنرمندان قدیمی کره به وضوح احساس کرد.

آیدول حقیقی یا مصنوعی

حقیقتاً تنها چیزی که کنسرت زنده یک خواننده را به مکانی ارزشمند تبدیل می‌کند، اجرای او به عنوان انسانی زنده است! اگر با ابزارهای پیشرفته، خواننده را مجبور به لب خوانی کنند یا جرعت اشتباه کردن را از او بگیرند، در حقیقت روح او به عنوان یک هنرمند را کشته‌اند.

بازیگر یا خواننده‌ای که انسان بودن را از دست داده، تنها عروسک کوکی صحنه‌ای بی‌تماشاگر خواهد بود یا درست‌تر آن‌که طرفداری حقیقی نخواهد داشت. و انسان بودن در این ورطه، معنایی جز آزمون و خطا ندارد.

تمام ما در مشاغل و جایگاه‌های اجتماعی خود دچار اشتباه می‌شویم. اگر با خود صادق باشیم، هر روز در معرض امتحان و مشغول آزمون و خطا هستیم. این خاصیت زمینی بودن است. حال چه شده که می‌خواهیم کسانی را که تنها در حرفه و استعداد با ما متفاوت‌اند، به موجودی غیرانسان بدل کنیم؟! گاهی معصوم‌تر از فرشته و گاهی پست‌تر از شیطان…!

جامعه کره جنوبی

آیدول سازی مساوی با تخریب آزادی انسان

روند آیدول سازی در کنار تخریب آزادی انسان، مفهوم هنر را نیز خدشه‌دار کرده است. اگر اندکی چشمانمان را به لطافت هنر باز کنیم، خواهیم دید که آثار خالی از احساس، انرژی مثبت و انسانیت، تأثیر ماندگاری در اذهان نخواهند داشت. اگر انسان را از هنر خط بزنیم، جز زمان و سرمایه‌ای سوخته و نسلی سرخورده، باقی نخواهد ماند.

تمام موارد بالا در صنعت‌های سرگرمی و هنری از جمله کی‌پاپ وجود دارند و ما به صورت‌های متفاوت شاهد بروز نتایج آن‌ها هستیم. از خودکشی‌های هنرمندان گرفته تا رسوایی‌های متعددی که تبدیل به اخبار می‌شوند.

اخباری که شاید برای ما تنها سخن یا کلمه باشند، اما دنیای عده‌ای را از هم می‌پاشند. این رسوایی‌ها از کوچک‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین اتفاقات روزمره تا سنگین‌ترین جرم‌های محتمل را دربر می‌گیرند.

قربانی‌های این اخبار مشخص نیستند و مانند هر مورد حقوقی و اجتماعی دیگر نیاز به بررسی‌های تخصصی، خصوصی و بعضاً طولانی دارند. این موارد که آن‌ها را رسوایی می‌خوانند ممکن است برای بسیاری از افرادی که می‌شناسیم اتفاق افتاده باشند و ما بی‌خبر باشیم، اما به دلایلی که به تفصیل عرض خواهد شد، من و شما از آن‌ها مطلع می‌شویم. این اطلاع برای بعضی افراد به قضاوت ختم شده و حکم صادره آنان به شایعه پراکنی و نشر اکاذیب تبدیل می‌گردد.

مکان های دیدنی کره جنوبی

جریان عرف در جامعه کره

نخستین دلیل، به عرف جوامع مرتبط است. اگر مورد پیش آمده خلاف عرف باشد، فرد با سرزنش جمع مواجه می‌شود. حال اگر لقب آیدول را به دوش بکشد این سرزنش‌ها با شدتی دوچندان به سمت او سرازیر می‌گردند. این‌جا است که باید از خود بپرسیم، چرا؟! مگر فرد، مقام غیرانسانی داشته که باید بیش از دیگری تحسین یا تنبیه شود؟

همین طرز فکر سبب می‌شود تا دلیل دوم نیز شکل بگیرد. به دلیل احساس این فاصله کاذب اجتماعی، افراد مقابل آیدول‌ها، شجاعت شکایت را از دست می‌دهند. این مطلب عقده‌ای غیرمعمول ایجاد می‌کند که به محض باز شدن، بیش از آن‌چه باید به خود شخص و آیدول ضربه می‌زند.

مثال برای رسوایی آیدول‌های کره‌ای بسیار است. رسوایی قلدری، دامن‌گیر بازیگرهایی مانند کیم جیسو، کیم دونگی یا خوانندگانی مثل جنی پلک پینک یا آیرین ردولوت شد. رسوایی رانندگی که اشخاص بسیاری را مانند سون سونگ وون هدف قرار داد. از این دست موارد کم نیستند و باعث درهم ریختگی و آسیب دیدن گروه‌های مطرحی از جمله، سی ان بلو، سوپر جونیور، بیگ بنگ، هایلایت و … شده‌اند.

آیدول‌ و مسئله حریم خصوصی

تنها مسئول این آسیب دیدگی‌ها، یک عرف اشتباه می‌باشد که به جوامع تزریق شده است. عرفی که باعث شده به خود اجازه دهیم در خصوصی‌ترین بخش‌های زندگی یک شخص فارغ از شغلی که به آن مشغول است وارد شده و او را قضاوت کنیم.

حقیقت آن است که به غیر از استعداد شخص، آن هم در حد متعادل، نباید وجه دیگری از او را ببینیم و به خود اجازه اظهار نظر درباره آن را بدهیم.

تصور کنید شخصی ناشناس در مکانی ناشناخته شروع به خواندن قطعه‌ای تازه و زیبا می‌کند. آیا در انتها درباره صدا و هنر او اظهار نظر می‌کنید یا فکر می‌کنید او چه اخلاقیاتی دارد و چه جرم‌هایی مرتکب شده است؟! در مقابل اگر همان شخص نسبت به شما رفتاری خلاف عرف مرتکب شود، آیا شکایت او را نزد قاضی نبرده و سرزنشش نمی‌کنید؟! در عین حال این رفتار او را با استعداد و شغلش مرتبط کرده و هنرش را باعث رفتار خلاف عرف او می‌دانید؟!

مشاهده می‌کنید که بازی رسانه‌ای که هدفی جز قدرت و ثروت در پس آن نیست، با شدتی به تاخت و تاز پرداخته که حتی منطق انسانی را به سخره گرفته است. تسخیر جهان ما با قدرت و ثروت باعث شده تا انسانیت هدف قرار گرفته و در وجوه متفاوت ضربه عمیقی بر فرهنگ‌ها، نسل جوان و تفکر منطقی، وارد آید.

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده