نوشته شده در: توسط: صبا جهانگیریان در: مقالات

“باب کین” و “بیل فینگر” با طراحی و ساخت “بتمن” در سال 1939 و انتشار داستان‌هایش در شماره 27 “کمیک‌های کارآگاهی” شخصیتی جدید با پیچیدگی‌هایی خاص به دنیای کامیک‌های “دی‌سی” معرفی کردند. بتمن از معدود ابرقهرمان‌هایی‌ست که از خود قدرتی خارق‌العاده ندارد اما با هوشی سرشار و اطلاعات بالای خود به‌خوبی از پس دشمنان خویش برمی‌آید.

بازیگران نقش بت من

زورو پدر معنوی بتمن

الهام‌بخش اصلی خلق بتمن را می‌توان همان قهرمان سیاه‌پوش دهه بیست میلادی “زرو” دانست. البته عواملی دیگری هم در پدیدآوری بتمن نقش داشتند که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به “بال‌زن لئوناردو داوینچی” اشاره کرد. ایده‌ی بال‌زن باعث شکل‌گیری بخش مهمی از ظاهر بتمن شد. نتیجه‌ ترکیب این دو ایده باعث ساخت شخصیتی کاملاً مستقل از زرو شده به طوریکه به جز شنل‌های سیاه رنگشان و در مواقعی اهدافشان شباهت‌های دیگری میان آن دو نمی‌توانید پیدا کنید.

هدف اصلی بتمن در کودکی او شکل می‌گیرد. “بروس وین” که در خانواده‌ای ثروتمند چشم به جهان گشود با از دست دادن پدر و مادر خود در هشت سالگی تصمیم می‌گیرد در بزرگسالی با تمام مفاسد شهر خویش (گاتهام) بجنگد. بروس در راستای تصمیم خود مهارت‌های مبارزه تن به تن و قابلیت‌های فیزیکی‌اش را افزایش می‌دهد. سپس با استفاده از ترس تبهکاران خفاش را به عنوان نشانه‌ اصلی خود انتخاب کرد و نام بتمن را بر خویش نهاد.

بت موبیل

ثروت قدرت اصلی شوالیه تاریکی

بتمن با توجه به آنکه فرزند خانواده‌ای ثروتمند است، ظاهری مطابق با تکنولوژی روز جهان دارد. او با شنل و لباس‌هایی معمولاً به رنگ سیاه در صحنه‌ جرم حضور می‌یافت البته در دهه نود خفاشی ساده در یک بیضی زرد رنگ روی سینه‌ او نقش بست و از آن به بعد به اصلی‌ترین نماد بتمن تبدیل شد. دستکش سه تیغه هم از موارد خاصی‌ست که چند سال پس از خلق او به لباس‌هایش افزوده شد تا در دفع خلافکاران به او کمک کند. ماسک و تن‌پوش هم موارد دیگری‌ست که در نگاه اول از ظاهر شخصیت بتمن به چشممان می‌آید و هویت بروس وین را نیز پنهان می‌سازد.

ثروت بتمن در خلق تجهیزات به او کمک زیادی کرده است و اینطور برداشت می‌شود که او بدون اموال خانوادگی‌شان هیچ‌گاه به چیزی که هست، تبدیل نمی‌شد. “بت موبیل” ماشین بروس وین از تجهیزات مهم و کمک‌کننده بتمن برای درگیری‌های خیابانی‌ست. دستگاه ارتباطی، بومرنگ خفاشی شکل، عینک دید در شب و “بت سیگنال” هم از دیگر تجهیزات بتمن به حساب می‌آیند.

بت سیگنال که این روزها هوارادان خاص خودش را دارد و شکل‌های متفاوتی از آن ساخته شده است؛ در واقع وسیله‌ی ارتباطی پلیس شهر با وین بوده و در زمانی‌که آن‌ها به کمک بتمن نیاز داشتند با استفاده از نورافکن بت سیگنال ندای درخواست کمکشان را به بروس می‌رسانند.

بتمن و جوکر

جوکر و خفاش

شهر گاتهام که در واقع شباهات بسیاری به “نیویورک” دارد با مجرمان و خلافکاران بی‌رحم زیادی درگیر است و بتمن برای نجات مردم بی‌گناه از شر این خلافکاران خود را بارها به خطر می‌اندازد. نکته جالب توجه در کامیک‌های بتمن آن است که شخصیت‌پردازی ضدقهرمان‌ها و اهدافشان توانسته ابعاد جدیدی از داستان را برای مخاطبین نمایان سازد.

جوکر” را می‌توان مهم‌ترین و جذاب‌ترین دشمن بتمن دانست که در کامیک‌های مختلف ظاهر می‌شود و به جنگ با بروس وین می‌پردازد. این جنگ تمام طول سال‌های نگارش اثر ادامه داشته و کشمکش زیبایی را در کامیک به وجود آورده است. “پنگوئن“، “دو چهره” و “کت‌و‌ومن” از دیگر تبهکاران گاتهام هستند. البته کت‌و‌ومن در بعضی مواقع که پای منافع خودش هم وسط باشد؛ با بتمن متحد می‌شود اما این اتحادها هیچ‌گاه زمان زیادی طول نمی‌کشیدند.

ضدقهرمان‌های نام‌برده در کامیک‌های مختلف بتمن که توسط افراد متفاوتی تصویرگری می‌شدند؛ حضور می‌یافتند و داستان‌های بی‌شماری خلق می‌کردند. این موضوع باعث شده که تقریبا شمار کامیک‌بوک‌های بتمن از محاسبه خارج شود اما موضوعات و طراحی‌های بتمن را به طور کلی می‌توان در چهار دسته‌ عمده بررسی کرد: دوران طلایی، دوران نقره‌ای، دوران برنزی و عصر مدرنیسم.

دوران یکه تازی

دوران طلایی از همان سال 1939 آغاز می‌شود و تا حدود پانزده سال پس از آن نیز ادامه پیدا می‌کند. طراحی کامیک‌های منتشر شده در این عصر زیرنظر خود باب کین بوده است. “مدهتر” و “کیلر ماث” از افراد شروری بودند که کار خود را در این دوره آغاز کرده‌اند.

دوران نقره‌ای از زمانی آغاز شد که یک پزشک اطفال صحنه‌های خشن کامیک‌بوک‌ها را مورد تعقیب قانونی قرار داد. این ماجرا موجب تغییرات خودخواسته از طرف طراحان در کاراکترهای کامیک‌بوکی شد و آن‌ها سلاح‌های گرم را به طور کلی از تصویرگری‌های خود حذف کردند.

تقریبا پانزده سال از آغاز دوران نقره‌ای گذشته بود که تعدادی از تصویرسازان دوران طلایی بازنشسته شدند. موضوعی که دری جدید به روی خلق داستان‌های بتمن باز کرد و باعث شکل‌گیری دوره‌ی برنزی شد. حساسیت‌های نژادی و پیچیدگی داستانی در این دوران بیشتر شده همچنین گرداننده‌ها تمایل داشتند که با روایت داستان خود پیامی را هم به مخاطب برسانند. انتشار کمیک‌های “بازگشت شوالیه تاریکی” “تیمارستان آرکهام: بنایی خطرناک روی زمینی خطرناک” و “واچمن” باعث پایان یافتن عصر برنزی شده است.

مدرنیسم آخرین جریانی‌ست که پس از پایان یافتن دوره‌ برنزی آغاز شده و تا به کنون نیز ادامه داشته است. عصری که تصویرسازی‌ها در آن رنگ و بوی تاریکی به خود گرفته و وجوه متفاوت و تاریکی از بتمن را به مخاطبین نشان می‌دهد.

خفاش در پس سایه‌های تهران

تعداد زیاد طرفداران بتمن در ایران باعث شده چند جلد از کتاب‌های این مبارز شنل‌پوش ترجمه و چاپ شود. همچنین شمار محدودی از کامیک‌های این شخصیت به زبان اصلی در بازار موجود باشند. کتاب‌های “بتمن” و “بتمن: شوالیه تاریکی” با ترجمه “محمد صالح نورانی‌زاده” از جمله این کتاب‌ها هستند.

البته مجموعه دوم سه‌گانه‌ایست که کتاب اول آن با نام شوالیه تاریکی منتشر شده و اطلاعات دقیقی از چاپ جلد‌های بعدی آن موجود نیست. موضوع این کتاب در واقع موضوع همان اقتباس معروف “کریستوفر نولان” از داستان‌های بتمن است که پس از انتشار و اکران فیلم‌ها به رشته تحریر درآمده و رضایت بسیاری از هواداران مجموعه‌های کامیک‌بوکی را نیز جلب کرده است.

جوکر نولان

نولان بتمن را زنده کرد

سه‌گانه کریستوفر نولان تحت‌تاثیر دوره‌ی مدرنیسم و رویکردی واقع‌گرایانه ساخته شده است. باوجود رضایت هواداران بتمن منتقدانی اظهار دارند که این رویکرد واقع‌گرایانه در فیلم‌های دوم و سوم اثر را از جهان اصلی و فانتزی خود دور ساخته است. با این حال این مجموعه را می‌توان بهترین اقتباس آزاد از داستان‌های شوالیه تاریکی تاکنون دانست.

سه‌گانه نولان تنها مجموعه اقتباس از داستان‌های این قهرمان نیست و افراد دیگری هم تلاش کردند تا ژرفای شخصیتی شخصیت بروس وین را در فیلم‌های خود به تصویر کشند. توجه به بتمن تا آن اندازه بود که در همان ابتدای خلق این شخیت فیلمی صامت از او ساخته شد و پس از آن در دوران نقره‌ای پای بتمن به تلویزیون هم باز شد. جدی‌ترین ورود بتمن را می‌توان با فیلمی خاص از “تیم برتون” دانست اما ماجرای تمام بازیگرانی که بتمن شدند

اقتباس‌ها در همین‌جا پایان نمی‌باید و بازیگران بزرگ و مشهور دیگری مانند “جرج کلونی” و “وال کیلمر” هم در نقش شوالیه تاریکی بازی کردند. البته فیلمی که جرج کلونی در آن حضور پیدا کرده با وجود موفقیت در گیشه از نظر منتقدان کیفیت خوبی نداشت تا به آنجا که او برای بازی در این نقش از هواداران بتمن عذرخواهی کرده است.

جرد لتو بازیگر جوکر

رابرت پتینسون بتمن جدید

البته بسیاری از مخاطبین چشم انتظار بتمنی دیگر با نقش‌آفرینی “رابرت پتینسون” هستند که تاریخ پخش آن به دلایل متفاوتی بارها عقب افتاده است و فعلاً نمی‌توان اظهارنظری درباره‌ این اثر کرد اما حضور “جرد لتو” برای بار دوم در نقش جوکر از مواردی‌ست که این فیلم را بیشتر از پیش خاص می‌کند.

اقتباس از مبارز شنل پوش به دنیای بازی هم راه خود را باز کرده است و بازی‌سازان با ساخت سری “بتمن آرکهام” از او غافل نشدند. در این سری “کوین کانروی” و “مارک همیل” به ترتیب در نقش بتمن و جوکر ایفای نقش می‌کنند.

باگذشت حدود صد سال از ساخت این شخصیت می‌توان گفت به هیچ وجه از محبوبیت او کم نشده است و هر ساله کامیک‌های جدیدی چاپ می‌شوند یا اقتباس‌های به‌روزی از او بر روی پرده سینما می‌روند. داستان‌هایی که در آن وجوه مختلفی از بروس وین در سنین متفاوتی به نمایش گذاشته می‌شود و مخاطب را به شگفتی وامی‌دارد. اینطور به نظر می‌رسد که داستان‌های این مبارز شنل‌پوش در قلب هواداران ریشه کرده است و تا مدت‌های زیادی شاهد حضور این شخصیت در عرصه‌های مختلف خواهیم بود.

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده