نوشته شده در: توسط: امیرحسین حیدری در: آموزش کمیک

نویسندگی در کمیک

نیروی کلمات بخش مهمی از جذابیت فرم هنری است که کمیک نام دارد، کلمات احساسات و مفاهیم انتزاعی را برمی­‌انگیزند. در واقع احساسات و مفاهیمی که تصاویر به تنهایی نمی‌­توانند آنها را ثبت کنند. برخی افراد به این امید که آن‌ها بنویسند و باقی افراد طراحی کنند سراغ حرفه کمیک می­‌آیند و برای آن‌ها کلمات اساس کارشان است. اما چه برنامه ریزی کرده باشید خودتان همه چیز را بنویسید و طراحی کنید چه نه، این تصور قوی و بصری و ترکیب یکپارچه کلمات و تصاویر است که یک کمیک خوب را به وجود می‌­آورد.

نویسندگی کمیک بخش‌های مختلفی دارد و در این بخش به شیوه‌­های ترکیب متعادل و بدون مرز کلمات و تصاویر را بررسی می­‌کنیم. اولین روش تصاویر وابسته به کلمات هستند؛ به این معنا که کلمات به عنوان پایه و اساس هر چیزی که باید بدانیم را فراهم می‌­آورند در حالی که تصاویر جنبه‌­هایی را که توصیف شده را به تصویر می­‌کشند. دومین روش تصاویر و کلمات به همدیگر وابسته هستند؛ به این معنا هم تصویر و هم کلمات تقریباً یک پیام را می‌­رسانند. شیوه­ای دیگر نیز وجود دارد که در آن کلمات و تصاویر در کنار هم کار می­‌کنند و هر کدام اطلاعات مستقلی را ارائه می‌­دهند اما بعضی وقت­ها نیز با هم همکاری می­‌کنند.

ترکیب کلمات و تصاویر

روش بعد روش لازم و ملزوم است؛ در این روش کلمات و تصاویر برای بیان موضوعی ترکیب می­‌شوند و هیچ کدام نمی‌­توانند به تنهایی پیامی را منتقل کنند. مثلاً تصویری را در نظر بگیرید که خانومی پشت تلفن گریه می­‌کند، وقتی شما در بالون کلمات بالای سرش نوشته “خیلی برات خوشحالم” را نبینید تشخیص اینکه گریه زن از روی خوشحالیست‌ سخت است. روش بعدی روش موازی بودن است؛ در این روش کلمات و تصاویر راه­های متفاوت خودشان طی می‌کنند و هر کدام پیام مستقلی را می‌­رسانند. آخرین شیوه مونتاژ نام دارد؛ در این شیوه کلمات و تصاویر به شکل تصویری ترکیب می‌­شوند به عنوان مثال شما یک نوشته یا عبارت را به صورت یک تابلو در تصویر می‌­بینید.

ترکیب­‌های وابسته به کلمات مزایای زیادی برای داستان‌گویی دارند اولین مزیت فشرده کردن است، یعنی از توانایی نوشتار در کم کردن تکه­‌های بزرگ زمان و اطلاعات به چند کلمه کوچک استفاده بهینه کنیم. مزیت دیگر این است که همه وزن داستان را بر دوش کلمات انداخته و تصاویر را آزاد می­کنند. همه چیزی که خواننده باید بداند کلمات هستند و می‌­توانید خیلی چیزها در پنل‌ها بگذارید و آزادی عمل زیادی در این کار دارید. ترکیب­‌های وابسته به تصاویر بر‌خلاف ترکیب‌­های وابسته به کلمات است و کلمات را معاف می‌­کنند. اینجا است که هنر کمیک رعایت می­‌شود، یعنی پیوند نزدیک­‌تر به ایده کلی و داستان‌گویی متوالی به شکل بصری که به دلیل ذات تصویری کمیک تا وقتی لازم باشد تصاویر اصلاً کلمه­ای نداشته باشند.

پنل­‌های بی‌کلام

پنل­‌های بی‌کلام می‌­توانند حس تجربه مستقیم و بی واسطه‌ای را به وجود بیاورند اما دلایلی جذابی برای اضافه کردن متن وجود دارد مانند این است که صداهای یک منظره آشنا را زنده کنیم. وقتی کلمات و تصاویر هر دو یک چیز بگویند یک وابستگی دوطرفه به وجود می‌­آید که نام این شیوه وابسته به هر دو است. البته متوجه شدید که این یک ترکیب زیادی و بی‌فایده است و خوشبختانه نویسندگان کمیک مدرن اغلب از زیاده‌گویی اجتناب می­‌کنند. ترکیب‌­های متقاطع از روش­های دیگر سخت‌تر ولی در نویسندگی کمیک معمول و مفید هستند. تصویر و کلمه وقتی کنار هم یک موضوع را پوشش می­‌دهند در عین حال  هر کدام جزییات یا چشم انداز خاصی هم به تنهایی اضافه می‌­کنند.

بهتر است بدانید ترکیبات وابسته ذهن خواننده را درگیر می­‌کند زیرا خواننده لازم است معنا را از اجزای مختلفی دریافت کند، در ترکیب­های موازی کلمات و تصاویر اصلاً ارتباط پیدا نمی­‌کنند گرچه مسیر این دو ممکن است در پنل­‌های بعدی به هم برسد. چنین ترکیبی می‌­تواند هم کاربردی باشد و هم زیبایی شناسانه. قانون مشخصی برای اینکه کجا از چه ترکیبی استفاده بشود وجود ندارد بیشتر کارتونیست­‌ها صرفاً بر روی غریزه خود تکیه می­‌کنند و ما آزاد هستیم از هر روشی استفاده کنیم. اما باید یه چند نکته توجه کرد تعداد کلمات را کنترل کنید اگر نصف پنل از کلمه پر شده است باید به کمک تصویر بیشتر حرف بزنید، لحظه اضافه کنید تا متن به قطعات ریزتر تبدیل بشود یا برای رساندن پیام از کلمات کمتری استفاده کنید.

تمرکز بر روی داستان

انواع ترکیب­‌ها را فراموش نکنید تا هیچ قسمت از مغز خواننده نادیده گرفته نشود. بیشتر از همه روی داستان متمرکز بمانید که کلمات و تصاویر باید به یک اندازه در خدمت داستان باشند زیرا اگر کار خود را درست انجام بدهید خواننده روی آن فوکوس می‌­کند. ارتباط دادن بالون­‌های کلمات با طراحی­‌های اطراف آنها همیشه کار سختی بوده و باید همیشه مراقب اندازه بالون­‌ها باشید، وقتی بالون بیش از اندازه بزرگ بشود علاوه بر اینکه توازن متن و تصویر را بهم می‌­ریزد یک حالت خنثی بودن در تصویر ایجاد می‌­شود و کمیک کم‌کم شبیه به یک متن مصور می­‌شود. بعضی کارتونیست‌­ها برای نشان دادن انحنای آوایی کلمه به کلمه از تنوع شدیدی شکل و اندازه استفاده می­‌کنند مثلاً هیچ چیز مثل یک فونت بزرگ بلند حرف نمی‌­زند.

فونت در کمیک

اگر دیده باشید در کمیک‌­های خارجی و انگلیسی زبان از فونت بزرگ و کوچک استفاده می­‌شود یا فقط با فونت بزرگ کار می‌­کنند، البته شاید این صرفاً یک عادت قدیمی باشد که کمیک باید آن را پشت سر بگذارد. ما به لطف سینما و تلویزیون به داستان­‌هایی مملو از صدا و تصویر عادت کردیم که تجربیات غنی و مفصل برای ما فراهم کنند، اما به عنوان یک خالق کمیک اگر بخواهیم این تجربیات را بازآفرینی کنیم باید فقط با استفاده از حس این کار را انجام دهیم. کلمات با پر کردن این فاصله نقش مهمی در کمیک ایفا می­‌کنند و به کاراکتر­ها صدا می­‌دهند، وقتی قرار است یک کمیک با همکاری یک نویسنده و یک کارتونیست شکل بگیرد باید دو طرف داستانی با یک هدف یکسان خلق کنند یعنی داستان تصاویر و داستان کلمات باید با یک هدف پیش بروند.

فیلمنامه کمیک

فیلمنامه کمیک برای کمیک‌­هایی نوشته می­‌شود که وظیفه کشیدن آن بر عهده فردی غیر از نویسنده باشد، در ضمن مراقب سندروم نویسنده در برابر هنرمند باشید. یعنی وقتی که یکی از طرفین سعی می‌­کند با نثر مهیج خود خواننده را جذب خویش کند دیگری در تلاش است خواننده را با تصویرگری عالی مخاطب خود را جذب کند، در حالی‌ که هیچ وقت چنین اتفاقی نیفتاده است که صرفاً از تصویر یا نوشته به جای دیگری قدردانی بشود. هیچ نوع داستانی نیست که بگوییم این داستان مناسب کمیک است تا وقتی که چیزی امتحان نشده کسی نمی­‌داند نتیجه چه می‌­شود. بعضی از موفق‌­ترین داستان­‌های کمیک در سال‌­های اخیر به سوژه­‌هایی پرداخته‌اند که قبلاً هیچ کس در مورد آن مطلبی ننوشته بود. داستان­‌هایی که دلیلی ندارد هیچ کس فکر کند که آنها داستان­‌های موفقی می­‌شوند.

پایان قسمت چهارم ساخت کمیک

نظرات مخاطبین

0 نظر ثبت شده